de babes welkom bij de Babysit Babes

PIZZA MET PROBLEMEN - Els Ruiters, Uitgeverij Ploegsma

prijs: €11,-, verschijningsdatum: 8-9-10 oktober 2009


pizza met problemenBij haar vader ging het er allemaal nogal anders aan toe: hij had nooit lang een vaste relatie. Viggo en Nikki werden een beetje gek van de wisseling van liefjes. Iedere paar maanden zat er weer iemand anders die, volgens Viggo “een lekker ding met de hersens van een fruitvlieg was.” Nikki had het opgegeven om zich er iets van aan te trekken. Ze hield van haar moeder en van Kees en haar zusje Kim, en van haar vader. En van Viggo, ook al vochten ze elkaar soms de tent uit. Maar de aanhangsels die haar vader meesleurde: dat zei haar niets meer. Ze maakte zich er niet meer druk om, deed ook geen moeite om ze te leren kennen. Waarom zou ze, als zo iemand na een poosje vervangen werd door een ander?

‘Ik doe mijn bést hoor,’ zei Lucille heel nadrukkelijk en sneed venijnig de deegkorst van haar pizza af.

Viggo was bikkelhard. ‘Waarmee dan?’

‘Om het ook voor jullie gezellig te maken,’ ging Lucille nadrukkelijk verder.

‘Gezellig? Daar merk ik niks van,’ zei Viggo en propte een nieuw stuk in zijn mond.

‘Viggo...’ kwam de waarschuwende stem van Nikki’s vader. Nikki keek over de pizza van haar broer naar haar vader en terug. Ze voelde het al aankomen: een knallende ruzie, en dat zou niet lang meer duren.

‘Zoveel doe je toch niet?’ ging Viggo onverstoorbaar door. ‘Je ligt bij mijn pa in bed, eet uit zijn koelkast en gebruikt zijn douche. Lijkt me dat er weinig moeite bij zit. Alleen maar zorgen dat je haar goed zit en je make-up niet doorloopt... nou nou. Da’s een dagtaak.’

‘Viggo! Nou is het genoeg!’ riep Nikki’s vader woedend en sloeg met zijn vuist op tafel. Het glaswerk en de borden rammelden ervan.

‘Nee Bart, toe. Hij probeert me alleen maar uit te lokken,’ zei Lucille met haar stem op “ultra-klagelijk”.

‘Uit de tént lokken, bedoel je?’ informeerde Viggo fijntjes, stak een groot stuk pizza in zijn mond en grijnsde vals naar Lucille. ‘Geeft niet hoor. Nederlands is best een lastige taal.’

Lucille wist niet wat ze moest zeggen, richtte zich daarom tot Nikki en zei: ‘Maar wij kunnen het best vinden, hè. Papa zegt dat je erg goed bent in skaten.’

Papa? Nikki verslikte zich en stikte bijna in de mozzarella. ‘Ik ken jouw vader niet,’ zei ze benepen en hoestte een paar keer benauwd.

‘Ik bedoel jouw papa, Nik. Dat snap je toch wel?’ Lucilles perfecte blonde lokken gingen met een zwiep naar achteren toen ze opstond om Nikki op haar rug te kloppen. Nikki weerde haar af door op te staan en naar de keuken te lopen. Snel even een beetje water drinken. ‘Nik? Papa? Wat denkt ze wel? Dat ik drie ben?’ mompelde ze. Binnen ging het volume van de stemmen omhoog.

‘Praat toch eens niet zo kinderachtig!’ snauwde Viggo. ‘Papa?! Nikki is geen kleuter. En ze heet Nikki, geen Nik.’

‘Nou heb ik er genoeg van!’ knalde Nikki’s vader toen Lucille een geschrokken kreet gaf. ‘Naar je kamer jij en je blijft da...’

‘Ja, en kappen maar!’ riep Nikki die terugliep naar de huiskamer. Haar vader had ondertussen de kleur van een rijpe tomaat en Lucille zat met opeengeklemde lippen naar Viggo te kijken. Haar ogen glinsterden en ze knipperde verwoed. ‘Genoeg geweest. Viggo, ’t is goed hoor. Laat nou maar. Pap, kom op, laten we het een beetje gezellig houden.’ Ze keek Lucille niet aan – daar had ze toch niets tegen te zeggen - en ging weer zitten. Haar vader leek te bedaren, hoewel hij opeens wel erg fanatiek op het laatste stukje pizza aanviel.

‘Nik...’

‘Jij noemt haar toch ook Nik!’ riep Lucille opeens. ‘Waarom word je dan boos als ik het zeg?’

Viggo veegde zijn vingers aan zijn servet af en smeet die op de tafel. Hij pakte het pak vanillevla dat op tafel stond, zette het aan zijn lippen en nam er een paar luidruchtige slokken uit.

‘Nou ja!’ riep Lucille vol afkeer toen Viggo, na een beschaafde boer, het pak met een klap terugzette op tafel. Klodders vanillevla spatte in het rond. ‘Goed gekookt hoor Lucille,’ zei hij spottend, draaide zich om en was de kamer uit voordat er iemand had kunnen reageren.

Er viel een stilte. Nikki concentreerde zich op haar pizza. Het leek wel of ze extra luidruchtig kauwde en slikte, zo goed hoorde ze zichzelf. Lucille keek met een bedrukt gezicht naar haar bord en Nikki’s vader legde zijn grote hand op die van zijn vriendin. ‘Trek het je alsjeblieft niet aan, Lucille. Hij is een puber, en hij zoekt de grenzen op. Het heeft niks met jou te maken.’

Lucille snifte en zei niets. Nikki’s vader sloeg zijn arm om haar schouders.

Geloof je het zelf, pap? dacht Nikki. Ze vond het wel zielig voor Lucille, maar ze voelde verder niets. Lucille was gewoon de zoveelste scharrel. ‘Ik ben vanavond niet thuis,’ meldde ze toen de stilte bleef voortduren en Lucille weigerde om op te kijken.

Met een ruk ging haar vaders hoofd omhoog. ‘Wat is er dan? Ik heb je gewaarschuwd dat ik je vanavond niet kan komen ophalen, dat weet je toch? Lucille en ik gaan een avondje naar het casino, dat heb ik je duidelijk gezegd. En je weet wat de regels...’

‘Ja ja, ik weet wat de regels zijn. Niet alleen naar huis komen,’ onderbrak Nikki hem, rollend met haar ogen. ‘Rustig maar, ik moet vanavond oppassen. Bij de familie van der Meer, dat heb ik jou óók verteld.’ Ze zag haar vader ontspannen. ‘Dat heb jij voor mij geregeld, remember?’

‘O ja,’ knikte hij. ‘Dat was ik eventjes vergeten.’

‘Ga je oppassen? Kun je dat wel alleen?’ probeerde Lucille belangstellend. Nikki zuchtte onhoorbaar. Viggo had wel gelijk. Ze was echt stomvervelend. Wat moest haar pa toch met die grietjes die niks bij te dragen hadden?
‘Ja,’ antwoordde ze kortaf. ‘Dat kan ik zeker wel alleen.’

‘Nikki heeft een halfzusje,’ legde haar vader uit. ‘Kim, dat heb ik je toch verteld?’

Lucille kon zich er heel duidelijk niets van herinneren, zo goed had ze naar Bart geluisterd. Ze knikte echter vol overtuiging. ‘Jawel, dat weet ik hoor, hoe oud was ze ook weer? Daarom vind ik het zo goed, dat je dat allemaal kan. Voor je kleine zusje zorgen, en nu ook nog oppassen...’

Nikki had er helemaal genoeg van. Het ging nog niet eens om wat Lucille zei: het was de manier waarop. Ze deed net alsof ze zich reuze interesseerde voor wat Nikki deed, maar het was overduidelijk dat ze veel liever had dat Nikki en Viggo er niet bij waren. Dat gevoel was honderd procent wederzijds. Nou, dacht Nikki, dan heb je je zin. Vanavond heb jij pa voor jezelf.

De Babysit Babes boeken zijn geschreven door Els Ruiters en worden uitgegeven door uitgeverij Ploegsma, Amsterdam.

Aantal bezoekers sinds juli 2008: